BLOGGER TEMPLATES - TWITTER BACKGROUNDS

..ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ...

...αν δεις την ψυχη μου να τρεχει με ματωμενα γονατα κοντα σου, μην τρομαξεις...
Δεν ειναι τιποτα καλε.Απο το παιχνιδι ειναι....
Ολα τ'απογευματα της ζησης μου τα περασα παιζοντας κυνηγητο με τα ονειρα μου...

Αλκυονη Παπαδακη

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Καλο μηνα ειπαμε...?



..τι μας δενει εμας τους δυο...?
..ποσα αλλα μας χωριζουν...?

Υ.Γ..εδω θα ειμαι...ΔΕ ΦΕΥΓΩ...!!!

Ζωη...

..ξεκινησαν ολα μολις σ' εχασα..Οταν το τελος εμοιαζε οριστικο.
Δευτερα:Ξυπνουσα,εφευγα για δουλεια, γυριζα, μαγειρευα,ετρεχα για τις εξωτερικες δουλειες, κοιμομουν...
Τριτη:Ξυπνουσα,εφευγα για δουλεια, γυριζα, μαγειρευα,ετρεχα για τις εξωτερικες δουλειες, κοιμομουν...
Τετάρτη:Ξυπνουσα,εφευγα για δουλεια, γυριζα, μαγειρευα,ετρεχα για τις εξωτερικες δουλειες, κοιμομουν...
Πεμπτη.....Παρασκευη....Σαββατο...Κυριακη....
Για μεγαλο χρονικο διαστημα αυτος ο ρυθμος ηταν η καθημερινοτητα μου..τη σιχαινομουν.
Ηθελα να ξεχασω, ηθελα να κανω μια νεα αρχη..τουλαχιστον να πω οτι προσπαθω...
Τα "Θελω" πνιγηκαν στις υποχρεωσεις.Αληθεια ειχαν ποτε προτεραιοτητα τα "θελω"..?
Και η ζωη χαμογελαει...
Μου κλεινει το ματι πονηρα...
Εισαι παλι εδω..
Αρχιζει μια νεα καθημερινοτητα που την υποδεχομαι πολυ πιο ωριμη..
Μονη μου βαζω νέους κανονες κι αφορουν το εγω μου...
Λέξεις οπως "υπομονη", "ελλειψη", "λαχταρα"..εννοιες που καποτε με πονεσαν τωρα αποκτουν νεα σημασια..
Καλυτερα που εγιναν ετσι τα πραγματα τοτε..δεν ημουν ετοιμη για εμας και αν δεν ειχες φυγει ισως σημερα να μην ειχα τη χαρα να σ'ακουω ξανα, να σε ειχα θυμωσει, να σε ειχα φερει στα ορια σου, να μη με ανεχοσουν αλλο....
Δεν θελω να μου υποσχεθεις τιποτα...
Δεν θελω να σου υποσχεθω τιποτα...
Δεν ξερω που θα ειμαι αυριο, δεν ξερω τι με περιμενει στην επομενη "στροφη"..
Θα χαρω την πραγματικοτητα μου, θα χαρω οτι καλο ή κακο μπορει να κρυβει η καθε μερα μου γιατι η πορτα εξοδου απο τη ζωη ειναι παντα διαπλατα ανοιχτη και δεν θελω να αποχωριστω αυτα που νοιαζομαι, αυτα που αγαπαω χωρις να εχω χαραγμενα τα σημαδια της καθε περιπετειας που μου προσφερε χαραγμενα ανεξιτηλα..
Θα μετανιωνω αν ποτε χρειαστει γι' αυτα που εκανα κι οχι γι' αυτα που θα ηθελα να ειχα κανει...
Σε καλως οριζω...!!!!!!!!!


Ενα τραγούδι δικό σου αφιερωμένο....οποτε το ακούς, να ερχομαι στην σκέψη σου,να σου θυμιζει οτι παντα θα ειμαι εκει για σενα...!!!!

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Αχ..βλεφαρο μου...

Ποσο παιδικο μοιαζει..κι ομως επιασε..
Πεμπτη πρωι,στο ασανσερ για το γραφειο και με μια πελωρια λαχταρα να πιω ενα κουβα με καφε μπας κι ανοιξει το αγουροξυπνημενο ματακι μου..
2ος οροφος..η αγαπημενη συναδερφος Λια κραταει τον δικο της με αρωμα φουντουκι και μοσχομυρισε η καμπινα..Συγκρατουμαι και δεν της τον αρπαζω απο το χερι..
Καλημεριζομαστε και ωωωωωωωωωωωπς....
"Μην κουνηθεις" μου λεει...
Σκιαζομαι..."τι εχω της λεω...τι..."?
"Παψε βρε..μια βλεφαριδα σου επεσε..ελα...κανε μια ευχη"
Κραταει τη βλεφαριδα με τα δαχτυλα της και με προτρεπει να διαλεξω..
Επιλεγω τον αντιχειρα..Ειναι πιο φαρδυς κι εχω περισσοτερες πιθανοτητες να ειμαι η "νικητρια" αυτου του χαζοπαιχνιδου που ομως μου εφτιαξε τη διαθεση και με ξυπνησε γιατι εβαλα μια πολυ πολυ πολυ γλυκια ευχη...
...and the winner is.....Me...!!!!
Θες γιατι με ακουσε το συμπαν...θες γιατι το ηθελα πολυ..θες γιατι ετσι θα γινοταν ετσι κι αλλιως...η ευχη επιασε..!!!!
Αναρωτιεμαι..αν αρχισω να μαδιεμαι μονη μου θα πετυχαινει ή μπα...?
...και που εισαι...Μ' ακους....? Την αλλη φορα θα ευχηθω βαλω κατι πιο δυσκολο, οπως το ζητησες....!!!
Σε φιλω..σε σκεφτομαι...!!!!
Κι οταν βραδιαζει..κι οταν ξημερωνει...κι οταν σουρουπωνει...

..για σενα...

Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο....!!!

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

The Way It Is....

Oλα αλλάζουν.
Να ξαναρχίσεις
μπορείς και με την τελευταία σου πνοή.
Μα ότι έγινε,έγινε.
Και το νερό που έριξες στο κρασί σου
δεν μπορείς να το ξαναβγάλεις.
Οτι έγινε έγινε.
Ολα όμως αλλάζουν.
Να ξαναρχίσεις
μπορείς και με την τελευταία σου πνοή..
Μπέρτολτ Μπρεχτ....


Κυριακη της Συγνωμης


Κυριακή πρωι... ηταν απο τις λιγες φορες που ακουσα την καμπανα της Εκκλησιας..σαν καλεσμα την ενιωσα και ανταποκριθηκα αμεσα....
..δεν υπηρξα ποτε "Θεουσα"..δεν εκανα μεγαλοιες μετανοιες και τεραστιους σταυρους για το θεαθηναι...Ειχα μεγαλα ερωτηματα και αλυτες αποριες για τον Θεο που πιστευω και ισως ακομα να εχω..Σταματησα ομως να ψαχνω..
Δεν θελω να ψαχνω...
Ψυχοσαββατο προχθες και θυμηθηκα τη γιαγια μου να βραζει σταρι και να το κενταει και να μου εξηγει (ημουν δεν ημουν 10 χρονων κοριτσακι) τι νοημα ειχε αυτο το τελετουργικο..
"Για την ψυχη των παππουδων σου εγγονα μου, να μην τους ξεχνας ποτε,αυτα τα σπυρια εχουν αντικρισμα στο Θεο, ανακουφιζεται η ψυχη τους και το περιμενουν πως και πως"
Ακουγα εγω εκστασιασμενη και βοηθουσα με τα μικρα μου χερακια..Κοπανουσα το καρυδι, εκοβα το μαιντανο, εσπαγα και καθαριζα το ροδι..Να βοηθησω οπως μπορουσα να ανακουφιστει η ψυχη του προπαππου μου του Μαρκου, της γιαγιας μου της Αννας, της δασκαλας μου που σκοτωθηκε σε τροχαιο κι εγραφα και τη λιστα των κεκοιμημενων για συγχωρεση...
Σαν παιδακι χρειαστηκε να μεινω με τη γιαγια μου στο χωριο για ενα μεγαλο χρονικο διαστημα και εχω εντονες αναμνησεις απο εκεινη την εποχη..σαν σημερα τη θυμαμαι να φορτωνεται ενα καλαθι με πορτοκαλια και να πηγαινει στην εκκλησια για την "Κυριακη της συγνωμης" ..Μετα το δι ευχων στο προαυλιο της εκκλησιας μοιραζαν τα πορτοκαλια στους ανθρωπους που κατα τη συνειδηση του καθενος παντα, εβλαψαν αθελα τους ή ηθελημενα, σ' αυτους που ανταλλαξαν ασχημες κουβεντες...τους αγκαλιαζαν και ζητουσαν "Συγνωμη"...Επρεπε να μπουν στη νηστεια απαλλαγμενοι απο τετοια φορτια... Το ευαγγελικό αναγνωσμα που διαβαζεται σαν σημερα αναφερεται ξεκαθαρα στη νηστεια και στη συγχωρεση...της νηστειας της Μεγαλης Σαρακοστης, της δοκιμασιας τους καθενος για την υλη και τη σαρκα..ενας μικρος αγωνας με τον εαυτο μας...μια ακομα προσπαθεια να βελτιωσουμε τον εσωτερικο μας κοσμο, μια καλη ευκαιρια για αποτοξινωση απο ιντριγκες και αλληλοσπαραγμους.. μια προετοιμασαι για το Πασχα τη γιορτη της Αγαπης...!
Μολις επιστρεφαμε σπιτι ο παππους μου ζωγραφιζε σε ενα τετραδιο την Κυρα-Σαρακοστη..το κανω κι εγω με τα κοριτσια μου ακομα και σημερα....Η κυρα Σαρακοστη ειναι μια γυναικα με σταρυωμενα τα χερια της λογω προσευχης, χωρις στομα λογω της νηστειας κι εχει εφτα ποδια που το καθενα απο αυτα συμολιζει τις εβομαδες της σαρακοστης...
Τι επαθα σημερα..με επνιξαν οι αναμνησεις...μα αυτο δεν ειναι ζωη αληθεια..να μπορεις να τις κρατας ζωντανες..?
Χρονια Πολλα....
Καλη Σαρακοστη σε ολους...κι αν καποιους στεναχωρησα αθελα μου ειμαι εδω για να ζητησω συγνωμη...