BLOGGER TEMPLATES - TWITTER BACKGROUNDS

..ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ...

...αν δεις την ψυχη μου να τρεχει με ματωμενα γονατα κοντα σου, μην τρομαξεις...
Δεν ειναι τιποτα καλε.Απο το παιχνιδι ειναι....
Ολα τ'απογευματα της ζησης μου τα περασα παιζοντας κυνηγητο με τα ονειρα μου...

Αλκυονη Παπαδακη

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Aπολογισμός... இڿڰۣ---


..οκτώ μέρες πριν φύγει ο χρόνος..
Αγαπημενος αριθμος το 8 ετσι κι αλλιως αλλα σιγουρα δεν ηταν προγραμματισμενο να κανω σήμερα τον απολογισμο μου...
Ετυχε
Καθομαι προπαραμονες Χριστουγεννων με γεματο το ποτηρι μου φθηνο ημιγλυκο κοκκινο κρασι και ακουω αγαπημενες μουσικες.
Η αναδρομη γίνεται αυτεπαγγελτα, ακαλεστες οι σκεψεις φευγουν και πανε..πανε..πανε...Αχαλινωτες χανονται στα δαιδαλωδη μονοπατια του μυαλου μου. Αναμνησεις..αλλες πονανε σαν κοψιμο απο γυαλι, αλλες ειναι γλυκες σαν τουλουμπα, αλλες τρυφερες σαν δερμα μωρου!
Αθελα μου βάζω τον εαυτό μου στην διαδικασία να σκεφτεί ότι άλλος ένας χρόνος ήρθε στο τέλος του..
Ερωτήσεις, σαν κι αυτές, περνάνε από το μυαλό μου κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου: "Κατάφερα όσα ήθελα αυτό το χρόνο; Κι αν όχι, έχω το χρόνο να τα πραγματοποιήσω το χρόνο που έρχεται ή έχασα την ευκαιρία;"
Πολυπλοκη η απάντηση εε? Γι αυτο δεν θα απαντησω...
Κι αυτη ήταν ευκολη ερώτηση, εχω και πιο δυσκολες..
Με τοποθετω ακριβως απεναντι μου και γινομαι σκληρη, μου βαζω δυσκολα..
Τι λες ξεκιναμε?
* Τι ειναι αυτο που κανω ξεχωριστο και διαφερω απο τον υπολοιπο κοσμο;
Χμμμ...φανταζομαι οτι θα ειναι πολυ σαν εμενα αλλα αυτο που κανω ειναι οτι δεν κραταω μισος μεσα μου.Δηλητηριαζομαι, δεν ειμαι εγω..
* Αν γνωριζα οτι θα ζησω μεχρι τα 50 μου τι θα αλλαζα για να αισθανθω οτι "φευγω" πληρης;
Θα ελεγα σε οσους αγαπαω να μου δωσουν μια ευκαιρια να το αποδειξω. Ισως με τον πιο απλο τροπο που ξερω, με μια αγκαλια που θα κολλουσε ολα τα
σπασμενα κομματια της κοινης μας ζησης, ισως με μια πραξη, ισως μονο με ενα βλεμμα..Φωναζει η ματιά πολυ δυνατα καποιες φορες..
* Αν μπορουσες να γινεις φιλη με τον εαυτο σου θα εκανες παρεα με αυτον τον ανθρωπο/
Ουπς...δυσκολη ερωτηση αλλα θα πω ναι. Διακρινω μια αφελεια και οι αφελεις ανθρωποι δυσκολα γινονται κακοι, διακρινω και εναν εγωισμο
αλλα δεν νομιζω οτι ειναι απαραιτητα ελαττωμα, διακρινω ομως και μια ανιδιοτελεια... Α, κι ενα καλο αυτι παντα προθυμο να ακουσει και να
"σταθει" πλαι σου αν ζητηθει.
* Και δε μου λες κοπελια, τις αποφασεις για τη ζωη σου τις παιρνεις μονη σου ή αποφασιζουν αλλοι για σένα;
Αααααουτς, αυτο πονεσε. Δεν ξερω ποσο ειλικρινης μπορω να ειμαι. Αποφασιζω με γνωμονα το κοινο καλο ολων οσων εξαρταται απο εμενα η ευτυχια
τους ή ακομα ακομα και η ζωη τους. Γινομαι και ερμαιο στις αποφασεις των αλλων οταν τυχαινει "αλλο να θελω, αλλο να κανω". Αυτα
* Μην επαναπαυεσαι, ερχεται κι αλλη δυσκολη ερωτηση:Ποτε ηταν η τελευταια φορα που ακολουθησες την καρδια σου;
Το 2014, και δεν περιγραφω αλλο.....
* Ποια ειναι η πιο σημαντικη υποσχεση που εδωσες στον εαυτο σου; Απαντησε γρηγορα
Να μ'αγαπαω πιο πολυ και να μην ξοδευομαι.
* Πριν απο μερικα χρονια ησουν στεναχωρημενη για καποιο λογο, εχει σημασια τωρα πια;
Οχι, καμια. Πικρανα, πικρανες, πικρανε, πικραναμε για να παρουμε ενα μαθημα που σιγουρα μας εκανε λιγο αν οχι πιο σοφους, πιο σκεπτομενους για
την επομενη φορα. Η εμπειρια δεν αγοραζεται, αποκταται...
* Αυτη και αλλη μια ερωτηση θα σου κανω γιατι εισαι ετοιμη να βαλεις τα κλαμματα..πφφφφφφφφφφφ Θα παρανομουσες για να σωσεις καποιον που αγαπας;
Πολυ γρηγορα ΝΑΙ. Η κοινωνια ειναι αδικη και ετσι με εμαθε να κανω κι εγω, πολλώ δε μαλλον οταν κινδυνευω να "χασω" απο την καθημερινοτητα μου
καποιον που αγαπαω..
* Τελευταια ερωτηση και η πιο δυσκολη: Δωσε μια συμβουλη στα παιδια σου.
Να αγαπας, με ολη τη δυναμη της ψυχης σου να αγαπας κι ας μην εχει ανταποκριση. Αγαπα για σενα, "εγωιστικα". Δεν υπαρχει αισθηση που να σε
κανει να νιωθεις τοσο πληρης οσο η αγαπη. Μονο ο φοβος μπορει ισως να τη συναγωνιστει αλλα και παλι..η αγαπη ολα τα μπορει ακομα κι αυτον να
τον εκμηδενισει. ΑΓΑΠΑ.ΑΓΑΠΑ.ΑΓΑΠΑ.!!
Ουυυυυυυφ...αυτο ηταν..
Δυσκολο...
Αν ειχα ενα καθρεφτη μπροστα μου θα ηταν ακομα πιο δυσκολο αλλα το απεφυγα.
Γιατι;...μαλλον θα ντρεπομουν να απαντησω με τοση ειλικρινια, τωρα με βοηθησε το οινοπνευμα, τα δαχτυλιδια του καπνου απο το τσιγαρο και σιγουρα αυτες οι μουσικες που ενω γρατσουνανε εγω εκει..επιμενω να τις ακουω!!
Και να..τωρα εψαξα το παλιο στικακι..αυτο με τις φωτογραφιες που θυμιζουν πραγματα, καταστασεις, εικονες πολλες...
Ναι μωρε, συγκινηθηκα..
Βαλτε με τιμωρια..να μην ξαναφαω μελομακαρονα για τις επομενες δυο μερες..
Σας αγαπ(α)ω...να σας προσεχετε..
Ραντεβου..του χρονου!!!
Μεχρι τοτε δώστε ζεστές αγκαλιές, φιλιά σε όσους αγαπάτε συγγενείς και φίλους..Οχι τωρα που ειναι γιορτες..Για όλο το χρονο..



Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

wake up....


....ειναι το ξυπνημα του ...ειναι αγάλιασμα...
Ξόρκισμα σε οτι άσχημο συνεβη...
Ευχολόγιο για οτι προκειτε να συμβει στη ζωη του καθενος ....ειναι και η μουσική που σε κανει να νιωθεις ευτυχία για τους πονους που ενιωσες ...είναι η στροφή του βλέματος βαθεια μέσα σου και η αγαλίαση που εισαι ανθρωπινος και δεν αρνεισαι να δεις αυτά που ηρθες στη ζωή για να δεις .....ειναι που νιώθεις ζωντανός βρε παιδί μου...
Ειναι που αισθάνεσαι πως η χαρά, η ευτυχία..οσα ποθείς να αγγιξεις στο μελλον σου δεν ειναι μακριά..
.
Να...οσο μια παλάμη απόσταση...!!!!


Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Πρέπει...


Κοι(μαστε)...ακομα ζωντανοι..
....τα ξεπούλησαν όλα, ακόμα και την ψυχή μας..Κι ας μη με ρωτησαν, ας μην ήταν δική τους να την ξεπουλήσουν...
πρέπει να μπω στο χορό...