BLOGGER TEMPLATES - TWITTER BACKGROUNDS

..ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ...

...αν δεις την ψυχη μου να τρεχει με ματωμενα γονατα κοντα σου, μην τρομαξεις...
Δεν ειναι τιποτα καλε.Απο το παιχνιδι ειναι....
Ολα τ'απογευματα της ζησης μου τα περασα παιζοντας κυνηγητο με τα ονειρα μου...

Αλκυονη Παπαδακη

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Κάτι δυνατό..κεράσει?


Βραδυ Σαββάτου...
Πολυ ησυχια εχει το σπιτι..
Απλωσε τα ποδια της στον καναπε κι ηπιε μια γερη γουλιά απο το σκετο ουισκι...σκετο; ποια;...αυτη που και με τη μυρωδια του ουζου μεθουσε..
Τα παιδια εξω με τις παρεες τους,η τηλεοραση δειχνει ειδησεις,δεν τις ακουει,δεν αντεχει πια να τις ακουει... η τηλεοραση καταντησε φωτιστικο. Η ρουφιάνα ομως ειναι η πιο πιστη παρεα καθε βραδυ και μενει ξαγρυπνη να την κοιταζει ακομα και οταν κοιμαται....
Δυσκολο πραγμα στις μερες μας να χεις κατι δικο σου ,να μιλαει μονο οταν θες,να σου λεει μονο οτι θες και να σε συντροφευει για οσο θες!
Σαββατο βραδυ...!!!
Παει και αυτη η βδομαδα!!
Γρηγορα περασε...!
Ουτε που προλαβε να την καταλαβει, ετρεχε πισω της, σε υποχρεωσεις, σχολεια, λογαριασμους..
Ουφ επιτελους σαββατοκυριακο, ολα χαλαρα,μια ανασα,μια σταση ως τη Δευτερα...ομως γιατι τοση ησυχια...?
Γιατι τοση κουραση...?
Γιατι ειναι εδω ενω θα ηθελε να ειναι αλλου....
Αλλιως το ήθελε το Σαββατοκυριακο, ευχαριστα γεματο κι ας κουραζοταν,θα της αρεσε....
Τι ακριβώς έγινε.....χαθηκαν ολοι...?
Χαθηκε εκεινη...?
Χαθηκε το σαββατοκυριακο...?
Ουφ μελαγχολησε...μηπως να βαλει λιγη κοκα κολα στο ουισκυ....αλλα..δε βαριεσαι...
Αναβει τσιγαρο...
_Που 'ναι οι μερες και οι βραδιες γεματες ονειρα...?
Που ειναι οι μέρες οι γεματες υποσχεσεις....?.......χμμμμ ξερω που ειναι......!!!!!
Πριν λιγο περασα διπλα τους αλλα ¨καποιος" αποφασισε να μην τις ζήσω....!!!
Μαλλον δεν τον συγκινησα ...Με θελει εδω...μονη στον καναπέ μου μου με ενα ποτηρι ουισκυ...
Προσπαθω...δε μπορω ομως να τα ξεχασω.... τοσα ονειρα..τοσα
Για να δω, υπαρχουν ακομα εκει μεσα...εχουν ολα τα χρωματα του τοτε...?
Ακουγονται ακομα τα χαμογελα....?
Οι χτυποι της καρδιας..?
Κοιταζω γυρω μου...τοσο γνωστες και τοσο ξενες φατσες..! Α, μπα...δε θελω αλλο.... Προτιμω να καταφυγω στο μονο πραγμα που με αποσπα...τι αλλο...μουσικη...
..και τωρα..μα το Θεο...θελω κατι δυνατο...._
Σηκωνεται αργα και ψιλοτρεκλιζει..την επιασε το αλκοολ αλλα χαμογελαει ηλιθια με τα χαλια της..
Διπλα στο στερεοφωνικο ειναι η στηλη με τα cd..πιανει το πρωτο επανω επανω..ο ψυχαναγκασμος της μεχρι εκει εχει φτασει. Να τοποθετει ολα τα cd με αλφαβητική σειρα εκτος απο το 1ο..αυτο ειναι το αγαπημενο της και ηταν επανω επανω στη στηλη..
Eros Ramazzotti .....
Γεμισε ο χωρος με την αισθησιακη φωνη του κι εκεινη για ακομα μια φορα ανετρεξε στο παρελθον..
Στο σημειο ακριβως που εφυγε και τα τιναξε ολα στον αερα.
Καταστροφικη την ειπε..μπορει να ειχε και δικιο..εκεινη ομως - ανεκαθεν ανθρωπος της υπομονης - οταν εκανε το μπαμ δεν γυρισε ουτε το βλεμμα της να δει ποσους πηρε στο "λαιμο της"..
Σωστα εκανε...λαθος εκανε...η ιστορια θα το εδειχνε.
Λαθος τραγουδι εβαλε τελικα..να αποσπασει την προσοχη της ηθελε οχι να της φρεσκαρει τις αναμνησεις..
Ξανασηκωνεται, παταει το κουμπι και στο σπιτι επικρατει παλι απεραντη σιωπη..βαθια σιωπη..οχι απο αυτες τις λυτρωτικες ..οχι...απο αυτες που θυμιζουν θανατο..
Τριβει και με τα δυο της χερια τα ματια της, τα κλεινει με τις χουφτες δυνατα μεχρι να δει αστερακια...
Δεν ειναι απαισιοδοξη, καθε αλλο...
Εχει ενα πλατυ χαμογελο που φωτιζει και τα πιο μαυρα σκοταδια, κι αυτο το χαμογελο ηταν το διαβατηριο της για να περασει ανωδυνα και χωρις πολλες εξηγησεις ολα τα δυσκολα που ανταμωσε..χαμογελουσε και καθησυχαζε τους παντες..ποιους παντες δηλαδη...Αυτους τους τρεις, αντε τεσσερις ανθρωπους που πραγματικα την αγαπουσαν..Ολοι οι αλλοι, περαστικοι και μαλλον αδιαφοροι.
Μια απο αυτες η κολλητη της.. "μα πως αντεχεις" της ελεγε " εγω θα τα ειχα κανει ολα τατανα, ποσο υπερανω εισαι ρε γαμωτο"
Γελουσε η δικια μας..γελουσε δυνατα και θυμοταν τη γιαγια της να της λεει απο μικρη " οι αδυναμοι εκδικουνται, οι δυνατοι συγχωρουν και οι εξυπνοι αδιαφορουν κι εσυ κοριτσι μου μονο αδυναμη δεν εισαι και σιγουρα παραεισαι εξυπνη..αν υπαρξεις ποτε θυμα να μην εκδικηθεις γιατι θα σε πουν μικροπρεπη, αν φυγεις αθορυβα ομως θα σε πουν αξιοπρεπη"..
Ηθελε να εκδικηθει..ολο το ειναι της φωναζε πως επρεπε να βγει σε ολο το διαδικτυο και να τον ξεμπροστιασει..να μιλησει με γνωστους και φιλους και να τους εξηγησει γιατι τον παρατησε..να πει σε ολους γιατι εφτασε στο αμην..
Δεν αξιζε τον κοπο...
Καλυτερα ετσι...
Καλυτερα που δεν εμαθε ποτε γιατι φευγει...δεν θα αντεχε να τον δει να ξεφτυλλιζεται στα ματια της και να ορκιζεται σε θεους και δαιμονες οτι ολα ηταν ενα ψεμα..
Νομιζε οτι την αγαπουσε..νομιζε οτι τον αγαπουσε..και αν κρινει κανεις απο τις αντοχες της ολα αυτα τα χρονια που ηταν μαζι ναι - σιγουρα - εκεινη τον αγαπουσε...
Ψεμα ηταν...η ζωη της μαζι του.. αυτο ηταν το μονο ψεμα που κατακρεουργησε την καθολα ηρεμη και ζηλευτη ζωη της, το μονο ψεμα που ισοπεδωσε την ψυχη της..το μονο ψεμα που.....
Σηκωσε το ποτηρι και κατεβασε το καυτο υγρο με μια γουλια...
Ουτε και τωρα αξιζει τον κοπο..
Τρια χρονια μετα θα επρεπε να εχει ξεχασει και τη μορφη του, τον ηχο της φωνης του αλλα να...μυαλο ειναι και ποτε δε μπορεσε να το ελεγξει....
Το μυαλο της δε θα ξεχνουσε ποτε ποιος την πικρανε..
Η καρδια της θα θυμοταν παντα ποιος την αγαπησε...
Θα περιμενε...
Ο Θεος ξερει τι κανει....

https://www.youtube.com/watch?v=i447XhRiCeI

Κάθε μέρα...


Πριν απο μερικα χρόνια φοβομουν πολυ τα αεροπλανα..
Δεν ξερω αν ημουν κλειστοφοβικη , σιγουρα παντως παθαινα κριση πανικου και μονο στη σκεψη οτι θα βρεθω κλεισμενη σε ενα απο αυτα...
Βρισκεται ομως ο καταλληλος ανθρωπος στη ζωη σου και σε κανει να ξεπερνας τους πιο μυχιους φοβους σου..
Τωρα πλεον οταν ταξιδευω δε χορταινω να κοιταζω απο ψηλα και να σκεφτομαι τον κοσμο που ζει κάτω απο τα ποδια μου...
Ζευγαρια που αγαπιουνται...
Μαναδες που θηλαζουν μωρα...
Αντρες που γυριζουν ή πανε στη δουλεια...
Εφηβοι που χτυπαει για πρωτη φορα η καρδια τους δυνατα στο πρωτο φιλι..
Γερους που αναπολουν τα νιατα τα μπερμπαντικα...
Γυναικες παρατημενες που πνιγουν τον καημο τους τυλιγμενες στον καπνο ενος σερτικου τσιγαρου..σαν τη μοναξια τους..
Νεους οπλισμενους με δυναμη και ορμη χαρη στα νιατα τους, να βγαινουν για διασκεδαση..
Κι εμενα να γυριζω στη φωλια του σπιτιου μου, να ποτισω τα βασιλικα μου που αντεξαν στη ζεστη παρολο που τα εγκατελειψα για τοσες μερες..
Ποιοι ειμαστε...?
Τι ειμαστε..?
Απο εκει ψηλα αντιλαμβανομαι ποσο μικρή ειμαι στην απεραντοσυνη του συμπαντος και αντιλαμβανομαι ποσο μονοι ειμαστε ολοι μας..
Αορατη μπορει να ειμαι για σενα αλλα οχι για ολους...
Παραδοξως χαιρομαι για ολα αυτα που εχω..και ειναι τοσα πολλα...
Δεν μιζεριαζω...
Ξαναβρισκω τη σταθερη περπατησια μου και δοξαζω το Θεο.. Καθε μερα

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Aπολογισμός... இڿڰۣ---


..οκτώ μέρες πριν φύγει ο χρόνος..
Αγαπημενος αριθμος το 8 ετσι κι αλλιως αλλα σιγουρα δεν ηταν προγραμματισμενο να κανω σήμερα τον απολογισμο μου...
Ετυχε
Καθομαι προπαραμονες Χριστουγεννων με γεματο το ποτηρι μου φθηνο ημιγλυκο κοκκινο κρασι και ακουω αγαπημενες μουσικες.
Η αναδρομη γίνεται αυτεπαγγελτα, ακαλεστες οι σκεψεις φευγουν και πανε..πανε..πανε...Αχαλινωτες χανονται στα δαιδαλωδη μονοπατια του μυαλου μου. Αναμνησεις..αλλες πονανε σαν κοψιμο απο γυαλι, αλλες ειναι γλυκες σαν τουλουμπα, αλλες τρυφερες σαν δερμα μωρου!
Αθελα μου βάζω τον εαυτό μου στην διαδικασία να σκεφτεί ότι άλλος ένας χρόνος ήρθε στο τέλος του..
Ερωτήσεις, σαν κι αυτές, περνάνε από το μυαλό μου κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου: "Κατάφερα όσα ήθελα αυτό το χρόνο; Κι αν όχι, έχω το χρόνο να τα πραγματοποιήσω το χρόνο που έρχεται ή έχασα την ευκαιρία;"
Πολυπλοκη η απάντηση εε? Γι αυτο δεν θα απαντησω...
Κι αυτη ήταν ευκολη ερώτηση, εχω και πιο δυσκολες..
Με τοποθετω ακριβως απεναντι μου και γινομαι σκληρη, μου βαζω δυσκολα..
Τι λες ξεκιναμε?
* Τι ειναι αυτο που κανω ξεχωριστο και διαφερω απο τον υπολοιπο κοσμο;
Χμμμ...φανταζομαι οτι θα ειναι πολυ σαν εμενα αλλα αυτο που κανω ειναι οτι δεν κραταω μισος μεσα μου.Δηλητηριαζομαι, δεν ειμαι εγω..
* Αν γνωριζα οτι θα ζησω μεχρι τα 50 μου τι θα αλλαζα για να αισθανθω οτι "φευγω" πληρης;
Θα ελεγα σε οσους αγαπαω να μου δωσουν μια ευκαιρια να το αποδειξω. Ισως με τον πιο απλο τροπο που ξερω, με μια αγκαλια που θα κολλουσε ολα τα
σπασμενα κομματια της κοινης μας ζησης, ισως με μια πραξη, ισως μονο με ενα βλεμμα..Φωναζει η ματιά πολυ δυνατα καποιες φορες..
* Αν μπορουσες να γινεις φιλη με τον εαυτο σου θα εκανες παρεα με αυτον τον ανθρωπο/
Ουπς...δυσκολη ερωτηση αλλα θα πω ναι. Διακρινω μια αφελεια και οι αφελεις ανθρωποι δυσκολα γινονται κακοι, διακρινω και εναν εγωισμο
αλλα δεν νομιζω οτι ειναι απαραιτητα ελαττωμα, διακρινω ομως και μια ανιδιοτελεια... Α, κι ενα καλο αυτι παντα προθυμο να ακουσει και να
"σταθει" πλαι σου αν ζητηθει.
* Και δε μου λες κοπελια, τις αποφασεις για τη ζωη σου τις παιρνεις μονη σου ή αποφασιζουν αλλοι για σένα;
Αααααουτς, αυτο πονεσε. Δεν ξερω ποσο ειλικρινης μπορω να ειμαι. Αποφασιζω με γνωμονα το κοινο καλο ολων οσων εξαρταται απο εμενα η ευτυχια
τους ή ακομα ακομα και η ζωη τους. Γινομαι και ερμαιο στις αποφασεις των αλλων οταν τυχαινει "αλλο να θελω, αλλο να κανω". Αυτα
* Μην επαναπαυεσαι, ερχεται κι αλλη δυσκολη ερωτηση:Ποτε ηταν η τελευταια φορα που ακολουθησες την καρδια σου;
Το 2014, και δεν περιγραφω αλλο.....
* Ποια ειναι η πιο σημαντικη υποσχεση που εδωσες στον εαυτο σου; Απαντησε γρηγορα
Να μ'αγαπαω πιο πολυ και να μην ξοδευομαι.
* Πριν απο μερικα χρονια ησουν στεναχωρημενη για καποιο λογο, εχει σημασια τωρα πια;
Οχι, καμια. Πικρανα, πικρανες, πικρανε, πικραναμε για να παρουμε ενα μαθημα που σιγουρα μας εκανε λιγο αν οχι πιο σοφους, πιο σκεπτομενους για
την επομενη φορα. Η εμπειρια δεν αγοραζεται, αποκταται...
* Αυτη και αλλη μια ερωτηση θα σου κανω γιατι εισαι ετοιμη να βαλεις τα κλαμματα..πφφφφφφφφφφφ Θα παρανομουσες για να σωσεις καποιον που αγαπας;
Πολυ γρηγορα ΝΑΙ. Η κοινωνια ειναι αδικη και ετσι με εμαθε να κανω κι εγω, πολλώ δε μαλλον οταν κινδυνευω να "χασω" απο την καθημερινοτητα μου
καποιον που αγαπαω..
* Τελευταια ερωτηση και η πιο δυσκολη: Δωσε μια συμβουλη στα παιδια σου.
Να αγαπας, με ολη τη δυναμη της ψυχης σου να αγαπας κι ας μην εχει ανταποκριση. Αγαπα για σενα, "εγωιστικα". Δεν υπαρχει αισθηση που να σε
κανει να νιωθεις τοσο πληρης οσο η αγαπη. Μονο ο φοβος μπορει ισως να τη συναγωνιστει αλλα και παλι..η αγαπη ολα τα μπορει ακομα κι αυτον να
τον εκμηδενισει. ΑΓΑΠΑ.ΑΓΑΠΑ.ΑΓΑΠΑ.!!
Ουυυυυυυφ...αυτο ηταν..
Δυσκολο...
Αν ειχα ενα καθρεφτη μπροστα μου θα ηταν ακομα πιο δυσκολο αλλα το απεφυγα.
Γιατι;...μαλλον θα ντρεπομουν να απαντησω με τοση ειλικρινια, τωρα με βοηθησε το οινοπνευμα, τα δαχτυλιδια του καπνου απο το τσιγαρο και σιγουρα αυτες οι μουσικες που ενω γρατσουνανε εγω εκει..επιμενω να τις ακουω!!
Και να..τωρα εψαξα το παλιο στικακι..αυτο με τις φωτογραφιες που θυμιζουν πραγματα, καταστασεις, εικονες πολλες...
Ναι μωρε, συγκινηθηκα..
Βαλτε με τιμωρια..να μην ξαναφαω μελομακαρονα για τις επομενες δυο μερες..
Σας αγαπ(α)ω...να σας προσεχετε..
Ραντεβου..του χρονου!!!
Μεχρι τοτε δώστε ζεστές αγκαλιές, φιλιά σε όσους αγαπάτε συγγενείς και φίλους..Οχι τωρα που ειναι γιορτες..Για όλο το χρονο..



Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

wake up....


....ειναι το ξυπνημα του ...ειναι αγάλιασμα...
Ξόρκισμα σε οτι άσχημο συνεβη...
Ευχολόγιο για οτι προκειτε να συμβει στη ζωη του καθενος ....ειναι και η μουσική που σε κανει να νιωθεις ευτυχία για τους πονους που ενιωσες ...είναι η στροφή του βλέματος βαθεια μέσα σου και η αγαλίαση που εισαι ανθρωπινος και δεν αρνεισαι να δεις αυτά που ηρθες στη ζωή για να δεις .....ειναι που νιώθεις ζωντανός βρε παιδί μου...
Ειναι που αισθάνεσαι πως η χαρά, η ευτυχία..οσα ποθείς να αγγιξεις στο μελλον σου δεν ειναι μακριά..
.
Να...οσο μια παλάμη απόσταση...!!!!


Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Πρέπει...


Κοι(μαστε)...ακομα ζωντανοι..
....τα ξεπούλησαν όλα, ακόμα και την ψυχή μας..Κι ας μη με ρωτησαν, ας μην ήταν δική τους να την ξεπουλήσουν...
πρέπει να μπω στο χορό...