BLOGGER TEMPLATES - TWITTER BACKGROUNDS

..ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ...

...αν δεις την ψυχη μου να τρεχει με ματωμενα γονατα κοντα σου, μην τρομαξεις...
Δεν ειναι τιποτα καλε.Απο το παιχνιδι ειναι....
Ολα τ'απογευματα της ζησης μου τα περασα παιζοντας κυνηγητο με τα ονειρα μου...

Αλκυονη Παπαδακη

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

ειναι κανεις εδω...?


Καλημερα σας κυριε υπουργε παιδειας...
Με συγχωρειται που δεν ξερω το ονομα σας αλλα ξερετε, οσο κι αν ακουστει δικαιολογια αυτο, δεν ειχα χρονο για να το μαθω αν και μεταξυ μας δεν κοπτομουν κι ολας..
Θα μου πειτε τωρα και με το δικιο σας, τοτε γιατι μου γραφεις γραμματακι κυρα μου..?
Τι θες και με απασχολεις απο τα τοσα καθηκοντα μου και...α, α, α, ενα δικιο θα το εχετε..
Ξερετε κυριε υπουργε, δεν θα εμπαινα καν στη διαδικασια να σας ενοχλησω αν σημερα δεν ερχομουν κι εγω και η υπολοιπη φαμιλια μου με αυτο το τερας που ονομαζεται "ΑΓΧΟΣ" κι εξηγω ευθυς αμεσως τι εννοω...
Κυριε υπουργε, εφτασα στα 43 μου και νομιζα..ΝΟΜΙΖΑ επαναλαμβανω οτι τα εχω δει ολα..αμ δε..
Σε οτι εχει να κανει με εμενα νομιζα..ΝΟΜΙΖΑ οτι ειμαι πια σε ηλικια που μπορω να διαχειριστω μια δυσκολη κατασταση, μια κριση πανικου, ενα μεγαλο ζορι βρε αδερφε αλλα κρατατε μυστικο..?
Απλως νομιζα...και το επαιζα και δεξια αριστερα "δεν τρεχει τιποτα", "ενταξει μωρε, μια δυσκολια ηταν παει περασε" ενω η περδικουλα μου το ηξερε πως τιποτα δεν περασε και ολα ειναι εκει, ο φοβος, η αγωνια και καπου πιο βαθια η κριση πανικου που ουτε τη λεξη δεν θελω να λεω..
"Πανικος"..ποσο αγριοτητα κρυβει μεσα της μια τοση δα λεξουλα..
Κι αντε καλα εγω, να τη βιωσω ξανα και ξανα και ξανα...γιατι μου λειπουν κατι ψιλα να πληρωσω το φροντιστηριο, γιατι θα ληθει η ΔΕΗ και πρεπει να κανω διακανονισμο κι αλλα τοσα γιατι που απασχολουν ολους τους Ελληνες και οχι εμενα προσωπικα αλλα...
Επανερχομαι κυριε υπουργε μου στο θεμα μου και συγνωμη αν πλατιαζω αλλα να..τωρα που σας βρηκα ειπα να πω κι εγω τον καημο μου...
Που λετε, σημερα γιναμε θεμα τις ειδησεις..
Βεεεεεβαια, το ζησαμε κι αυτο...
"Μαθητρια 17 ετων με συμπτώματα που υποδηλώνουν έντονο άγχος μεταφέρθηκε, το πρωί της Τετάρτης, στο νοσοκομείο οπου εκει συναντησε τρεις ακομα μαθητές από τα Χανιά κατά τη διάρκεια των πανελλαδικών εξετάσεων...
Κι ερχομαι τωρα εγω και ρωταω το εξης απλο...
"ΓΙΑΤΙ κυριε ΥΠΟΥΡΓΕ..?"
Προετοιμαστηκαμε σωστα..διαβαζε μια ολοκληρη χρονια κι εμεις οικογενειακως καναμε ασκησεις θαρρους: Όχι, δεν υπαρχει λογος να αγχωθεις, κι εκεινη να επαναλαμβανει «δεν θα φοβηθώ», ή «θα πετύχω στα σίγουρα!», άλλα: «Ακόμα κι αν φοβηθώ, θα το αντιμετωπίσω»,και νομιζαμε οτι τα καταφεραμε...
Και φτασαμε στο σημερα...
Ντριν...
"Καλημερα σας κυρια Κατερινα, ξερετε, να η μικρη επαθε μια μικρη κριση αγχους, εχουμε εδω το γιατρο αλλα μεσα στα αναφιλητα της σας ζηταει, ελατε σας παρακαλω"
Φτερα τα ποδια της μανας..Τα 8 χιλιομετρα μου φανηκαν 108 μεχρι να φτασω και να δω μπροστα μου ενα κουρελακι που μεχρι χθες ηταν η κορακλα μου..και ξαναερωτω..."ΓΙΑΤΙ κυριε ΥΠΟΥΡΓΕ" τοσο αγχος σε 17χρονα παιδια..? Πως ειναι σε θεση να το διαχειριστουν..? Θα επρεπε μηπως να πληρωνω και ψυχολογο ολη τη χρονια για να μας εκπαιδευσει για αυτη την "πρωτη μαχη" της ζωης τους...?
Ευτυχως...Ευτυχως Παναγια μου υπαρχει θεσμικο πλαισιο για τετοιες περιπτωσεις και δεν θα παει η χρονια αδικα..θα ξαναδωσει στις επαναλληπτικες αμεσως μετα τις Πανελληνιες...
Το φανταζεστε κυριε υπουργε το νεο αγχος που μας περιμενει...?
Εγω δεν θελω..ηδη επισκεφθηκαμε μια εξαιρετικη επιστημονα και ακουσον ακουσον κυριε υπουργε, μας εδωσε χαπια ηρεμιστικα..Μαλιστα καλα διαβασατε, ηρεμιστικα σαν αυτα που επαιρνε η γιαγια μου καθε βραδυ για να κοιμηθει πρεπει να παρει (ουμε) τις επομενες 4 μερες των εξετασεων για να μπορεσει να ανταπεξελθει..
Τωρα θα μου πειτε τι τα λεω κι εγω σε εσας..τι μου φταιτε...κραταει χρονια αυτη η κολωνια και επειδη θα σας προλαβω και θα πειτε, ενταξει "αλλος παιδι δεν εκανε μονο η Μαριω το Γιαννη".. θα σας προλαβω και θα πω οτι δεν ειμαι μονο εγω..Αφουγκραστειτε κυριε υπουργε τι γινετε γυρω σας... διπλα σας, στη γειτονια σας και θα δειτε οτι ειναι και αλλες Μαριωρηδες...
Ευχαριστω για το χρονο σας...κι ελπιζω μιας και δεν εξαντλησαμε τα 15' δημοσιοτητας να τα ξαναπουμε αλλα αυτη τη φορα κερδιζοντας το θαυμασμο σας...
Τα σεβη μου..

2 Αγγιγματα:

Ανώνυμος είπε...

Περασαν οι μερες, ευχομαι (και ειμαι σιγουρος πως και πολλοι αλλοι), να εχουν παει καλα τα πραγματα.
Και ναι, μπορεις να διαχειριστεις μια δυσκολη κατασταση, το εκανες ηδη..

Kαλη επιτυχια στην κορακλα σου!

xiliadeka

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΥΤΟΥΝΑΚΗ είπε...

Αγαπημενε 100δεκα
Περναω σπανια απο το μπλοκοσπιτο πλεον αλλα χαιρομαι παντα να βλεπω καλους φιλους να στεκονται επαε...
Μαλλον εδωσα εξαιρετικες οδηγιες για το "πως ασπριζουν τα μαλλια σας"..
Και εις αλλα με υγεια..
Ρακομελωμενα φιλια απο Χανια (μονιμος κατοικος πλεον)
Καλα να περνας..!