BLOGGER TEMPLATES - TWITTER BACKGROUNDS �

..ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ...

...αν δεις την ψυχη μου να τρεχει με ματωμενα γονατα κοντα σου, μην τρομαξεις...
Δεν ειναι τιποτα καλε.Απο το παιχνιδι ειναι....
Ολα τ'απογευματα της ζησης μου τα περασα παιζοντας κυνηγητο με τα ονειρα μου...

Αλκυονη Παπαδακη

Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013

Αυγουστος..κι η Ελλαδα μαγεια..!!

Ε, ψιτ.....καλο μου φιλαρακι... Ξερω οτι εχεις καιρο να με "δεις".. Ειμαι καλα ομως..γι αυτο...!! Πέρασα να σου αφησω ευχη για το μηνα που ερχεται.. Αχ..Αυγουστε καλε μου μηνα να σουν δυο φορες το χρονο.. Λοιπόν ακου τι θα κανεις.. Θα φορεσεις το πιο δροσερο σου χαμόγελο.. Θα κοιταξεις τον ηλιο καταματα και θα χαμογελασεις και στα 4 σημεια του ορίζοντα.. ΖΗΣΕ το πιο ανέμελο σου καλοκαίρι...!! Φιλιά μου....Σου χαμογελάω..:)

ΜΑΚΑΡΙ:Φέτος θα πάμε εκεί όπου παραθερίζουν τα όνειρα μας...

Σάββατο 25 Μαΐου 2013

..κι ομως φοβαμαι...!!


Πέρασε καιρός απο τοτε που εχω να γραψω...Να γραψω κατι δικο μου κι οχι απλα να αντιγραψω κατι ομορφο..κατι ξεχωριστο..Μαλλον απουσιαζα γιατι δεν ειχα κατι συνταρακτικο να προσθεσω στο ηλεκτρονικο μου ημερολογιο..!! Ψεμματα λεω...Απουσιαζα γιατι ημουν πολυ απασχολημενη με το να κανω ονειρα για τη ζωη μου..για το μελλον μου..αλλα και επειδη περνουσα και περναω καλα... Και ηρθε η στιγμη που τα ονειρα παιρνουν σαρκα και οστα..Αυτο ευχομουν για μενα..αυτο ευχομουν για τους ανθρωπους που αγαπαω..ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ..!!!! Κι ομως...ΦΟΒΑΜΑΙ...φοβαμαι τη νεα αρχη...φοβαμαι οταν ακουω "Καλη τυχη στη νεα σου ζωη"..Ποσο περιεργο ειναι αληθεια να Ζω το σημερα με ολη του την ενταση..την καθε μερα σα να ειναι η τελευταια και να με τρομαζει το αυριο...? Κι ερχεται εκεινη η εκνευριστική φωνουλα και ψιθυριζει στο κεφαλακι μου... -Ψιτ...Κοπελια...Καλα κάνεις και φοβάσαι το αύριο, μέχρι "χθες" ήσουν μόνο εσυ και τα βλασταρια σου κι επειδη αυτη ειναι μια ανιδιοτελής αγαπη δεν ειχες κατι να φοβασαι.. Οταν εισαι μονο εσυ το αυριο κατανταει ρουτινα.. Ξυπνας, στολιζεσαι, γραφειο, σπιτι, μαγειρεμα, φροντιστηρια...και φτου κι απο την αρχη..Το "αυριανο" αυριο ομως ειναι για "2"..οποτε δικαιως σε εχει πιασει αυτη η τρελή αισθηση..Φτανει ομως..σταματα να αγχωνεσαι για το ποσο θα κρατησει..κι αν δεν αντεξει..κι αν δεν αντεξω..Κι αν πνιγω...? ΣΚΕΨΟΥ ΜΟΝΟ ποσο πολυ τον ΑΓΑΠΑΣ και προχωρα.. Σιγη.................................................... Η φωνουλα με λυπηθηκε... Βραδυ Παρασκευης 24 Μαίου 2013...βεραντα, δροσερο αερακι, ποτηρι γεματο με κοκκινο κρασι, απο το κινητο ακουγεται χαμηλα η Αντζυ Σαμιου και η "Διδυμη ψυχη της".. και μια αισιοδοξη σκεψη ερχεται και καθεται στο κεφαλακι μου... Θα πραξω με την καρδια..Δε γινεται να ξερω το τελος της ιστοριας αλλα ακομα κι αν μπορουσα να το μαθω δεν θα επελεγα να το μαθω..!!!! Φυσαει αερας αισιοδοξιας...Ξεντυνομαι να αγγιξει ολα τα κυταρα της υπαρξης μου... Φιλιά μου ταλαιπωρε εαυτε μου... Σ'αγαπαω και σου υποσχομαι οτι ολα θα πανε καλα...!!!

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

A Time For Us


Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θά ήθελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.....
-Gabriel Garcia Marquez-

Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2013

Που βασιζεις την ευτυχια..που αληθεια....?


Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν είναι ευθύς. Υπάρχουν καμπύλες που ονομάζονται ΛΑΘΗ, φανάρια που λέγονται ΦΙΛΟΙ, φώτα που ονομάζονται ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, και όλα γίνονται, αν έχεις: ένα ανταλλακτικό που ονομάζεται ΑΠΟΦΑΣΗ, μια ισχυρή μηχανή που ονομάζεται ΑΓΑΠΗ, μια καλή ασφάλιση που ονομάζεται ΠΙΣΤΗ, άφθονο καύσιμο που ονομάζεται ΥΠΟΜΟΝΗ, αλλά πάνω απ 'όλα έναν έμπειρο οδηγό που ονομάζεται ΘΕΟΣ....

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

...ας ξαναμετρηθουμε....!!!

Αξημερωτο βραδυ.....γεματο ενοχες απο το παρελθον........
Ολες οι σχεσεις θελουν δυο....για να ανθισουν..να καρπισουν..να περασουν σε αλλο επιπεδο...
Μεσα στην χαρα...παντα -μα παντα ομως- κρυβεται.... κι ενα δακρυ...!
Μου ελεγε ενας πολυ καλος φιλος οτι:"Τις χορδες της καρδιας.... δεν χρειαζονται πολλα λογια για να τις αγγιξει καποιος.." Θα πρεπει να νιωθω πολυ τυχερη που η δικη μου καρδια γεννησε μελωδιες..και νιωθω...
Ουφ...ουφ..
Ο δρομος της σιωπης μπορει να με ποναει αλλα δε μπορω να κανω και τιποτα γι αυτο..μονο να θυμαμαι..να νοσταλγω και ισως και να αναρωτιεμαι γιατι τον επιλεγεις..Πολλα κι αμετρητα γιατι...
Ενταξει...σταματαω...Φταιει το κρασι και η μελαγχολική διάθεση...
Προσεχως καλυτερα...το υποσχομαι..Σε μενα πρωτα..



Υ.Γ...αληθεια εχετε ακουσει ποτε τραγουδια που να τα νιωθετε σαν τιμωρια...?