BLOGGER TEMPLATES - TWITTER BACKGROUNDS

..ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ...

...αν δεις την ψυχη μου να τρεχει με ματωμενα γονατα κοντα σου, μην τρομαξεις...
Δεν ειναι τιποτα καλε.Απο το παιχνιδι ειναι....
Ολα τ'απογευματα της ζησης μου τα περασα παιζοντας κυνηγητο με τα ονειρα μου...

Αλκυονη Παπαδακη

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Κάτι δυνατό..κεράσει?


Βραδυ Σαββάτου...
Πολυ ησυχια εχει το σπιτι..
Απλωσε τα ποδια της στον καναπε κι ηπιε μια γερη γουλιά απο το σκετο ουισκι...σκετο; ποια;...αυτη που και με τη μυρωδια του ουζου μεθουσε..
Τα παιδια εξω με τις παρεες τους,η τηλεοραση δειχνει ειδησεις,δεν τις ακουει,δεν αντεχει πια να τις ακουει... η τηλεοραση καταντησε φωτιστικο. Η ρουφιάνα ομως ειναι η πιο πιστη παρεα καθε βραδυ και μενει ξαγρυπνη να την κοιταζει ακομα και οταν κοιμαται....
Δυσκολο πραγμα στις μερες μας να χεις κατι δικο σου ,να μιλαει μονο οταν θες,να σου λεει μονο οτι θες και να σε συντροφευει για οσο θες!
Σαββατο βραδυ...!!!
Παει και αυτη η βδομαδα!!
Γρηγορα περασε...!
Ουτε που προλαβε να την καταλαβει, ετρεχε πισω της, σε υποχρεωσεις, σχολεια, λογαριασμους..
Ουφ επιτελους σαββατοκυριακο, ολα χαλαρα,μια ανασα,μια σταση ως τη Δευτερα...ομως γιατι τοση ησυχια...?
Γιατι τοση κουραση...?
Γιατι ειναι εδω ενω θα ηθελε να ειναι αλλου....
Αλλιως το ήθελε το Σαββατοκυριακο, ευχαριστα γεματο κι ας κουραζοταν,θα της αρεσε....
Τι ακριβώς έγινε.....χαθηκαν ολοι...?
Χαθηκε εκεινη...?
Χαθηκε το σαββατοκυριακο...?
Ουφ μελαγχολησε...μηπως να βαλει λιγη κοκα κολα στο ουισκυ....αλλα..δε βαριεσαι...
Αναβει τσιγαρο...
_Που 'ναι οι μερες και οι βραδιες γεματες ονειρα...?
Που ειναι οι μέρες οι γεματες υποσχεσεις....?.......χμμμμ ξερω που ειναι......!!!!!
Πριν λιγο περασα διπλα τους αλλα ¨καποιος" αποφασισε να μην τις ζήσω....!!!
Μαλλον δεν τον συγκινησα ...Με θελει εδω...μονη στον καναπέ μου μου με ενα ποτηρι ουισκυ...
Προσπαθω...δε μπορω ομως να τα ξεχασω.... τοσα ονειρα..τοσα
Για να δω, υπαρχουν ακομα εκει μεσα...εχουν ολα τα χρωματα του τοτε...?
Ακουγονται ακομα τα χαμογελα....?
Οι χτυποι της καρδιας..?
Κοιταζω γυρω μου...τοσο γνωστες και τοσο ξενες φατσες..! Α, μπα...δε θελω αλλο.... Προτιμω να καταφυγω στο μονο πραγμα που με αποσπα...τι αλλο...μουσικη...
..και τωρα..μα το Θεο...θελω κατι δυνατο...._
Σηκωνεται αργα και ψιλοτρεκλιζει..την επιασε το αλκοολ αλλα χαμογελαει ηλιθια με τα χαλια της..
Διπλα στο στερεοφωνικο ειναι η στηλη με τα cd..πιανει το πρωτο επανω επανω..ο ψυχαναγκασμος της μεχρι εκει εχει φτασει. Να τοποθετει ολα τα cd με αλφαβητική σειρα εκτος απο το 1ο..αυτο ειναι το αγαπημενο της και ηταν επανω επανω στη στηλη..
Eros Ramazzotti .....
Γεμισε ο χωρος με την αισθησιακη φωνη του κι εκεινη για ακομα μια φορα ανετρεξε στο παρελθον..
Στο σημειο ακριβως που εφυγε και τα τιναξε ολα στον αερα.
Καταστροφικη την ειπε..μπορει να ειχε και δικιο..εκεινη ομως - ανεκαθεν ανθρωπος της υπομονης - οταν εκανε το μπαμ δεν γυρισε ουτε το βλεμμα της να δει ποσους πηρε στο "λαιμο της"..
Σωστα εκανε...λαθος εκανε...η ιστορια θα το εδειχνε.
Λαθος τραγουδι εβαλε τελικα..να αποσπασει την προσοχη της ηθελε οχι να της φρεσκαρει τις αναμνησεις..
Ξανασηκωνεται, παταει το κουμπι και στο σπιτι επικρατει παλι απεραντη σιωπη..βαθια σιωπη..οχι απο αυτες τις λυτρωτικες ..οχι...απο αυτες που θυμιζουν θανατο..
Τριβει και με τα δυο της χερια τα ματια της, τα κλεινει με τις χουφτες δυνατα μεχρι να δει αστερακια...
Δεν ειναι απαισιοδοξη, καθε αλλο...
Εχει ενα πλατυ χαμογελο που φωτιζει και τα πιο μαυρα σκοταδια, κι αυτο το χαμογελο ηταν το διαβατηριο της για να περασει ανωδυνα και χωρις πολλες εξηγησεις ολα τα δυσκολα που ανταμωσε..χαμογελουσε και καθησυχαζε τους παντες..ποιους παντες δηλαδη...Αυτους τους τρεις, αντε τεσσερις ανθρωπους που πραγματικα την αγαπουσαν..Ολοι οι αλλοι, περαστικοι και μαλλον αδιαφοροι.
Μια απο αυτες η κολλητη της.. "μα πως αντεχεις" της ελεγε " εγω θα τα ειχα κανει ολα τατανα, ποσο υπερανω εισαι ρε γαμωτο"
Γελουσε η δικια μας..γελουσε δυνατα και θυμοταν τη γιαγια της να της λεει απο μικρη " οι αδυναμοι εκδικουνται, οι δυνατοι συγχωρουν και οι εξυπνοι αδιαφορουν κι εσυ κοριτσι μου μονο αδυναμη δεν εισαι και σιγουρα παραεισαι εξυπνη..αν υπαρξεις ποτε θυμα να μην εκδικηθεις γιατι θα σε πουν μικροπρεπη, αν φυγεις αθορυβα ομως θα σε πουν αξιοπρεπη"..
Ηθελε να εκδικηθει..ολο το ειναι της φωναζε πως επρεπε να βγει σε ολο το διαδικτυο και να τον ξεμπροστιασει..να μιλησει με γνωστους και φιλους και να τους εξηγησει γιατι τον παρατησε..να πει σε ολους γιατι εφτασε στο αμην..
Δεν αξιζε τον κοπο...
Καλυτερα ετσι...
Καλυτερα που δεν εμαθε ποτε γιατι φευγει...δεν θα αντεχε να τον δει να ξεφτυλλιζεται στα ματια της και να ορκιζεται σε θεους και δαιμονες οτι ολα ηταν ενα ψεμα..
Νομιζε οτι την αγαπουσε..νομιζε οτι τον αγαπουσε..και αν κρινει κανεις απο τις αντοχες της ολα αυτα τα χρονια που ηταν μαζι ναι - σιγουρα - εκεινη τον αγαπουσε...
Ψεμα ηταν...η ζωη της μαζι του.. αυτο ηταν το μονο ψεμα που κατακρεουργησε την καθολα ηρεμη και ζηλευτη ζωη της, το μονο ψεμα που ισοπεδωσε την ψυχη της..το μονο ψεμα που.....
Σηκωσε το ποτηρι και κατεβασε το καυτο υγρο με μια γουλια...
Ουτε και τωρα αξιζει τον κοπο..
Τρια χρονια μετα θα επρεπε να εχει ξεχασει και τη μορφη του, τον ηχο της φωνης του αλλα να...μυαλο ειναι και ποτε δε μπορεσε να το ελεγξει....
Το μυαλο της δε θα ξεχνουσε ποτε ποιος την πικρανε..
Η καρδια της θα θυμοταν παντα ποιος την αγαπησε...
Θα περιμενε...
Ο Θεος ξερει τι κανει....

https://www.youtube.com/watch?v=i447XhRiCeI

2 Αγγιγματα:

Ανώνυμος είπε...

...τώρα πια έχω καταργήσει και τα παγάκια από το ουίσκι μου,
έχοντας πιει το τρίτο διαβάζω τις γραμμές σου,
κάνω κλικ στην μουσική σου και να οι εικόνες να περνάνε μπροστά μου.
Τελικά είναι καλό ή κακό να θυμάσαι?

Συνέχισε να γράφεις Κατερίνα!

xiliadeka

Kατερινιώ Αυτουνάκη είπε...

Καλο ειναι...
μονο καλο μπορει να ειναι...η ζωη που εζησες ξυπνα..
Ολα ζουν αν τα θυμασαι...!!!
Και τι ειναι...μια γρατσουνια ακομα..δεν το λεω εγω ο Πλιατσικας το λεει....!
Αγαπημενε μου αγνωστε...
Να εισαι καλα και να σε προσεχεις..!!